rust

All posts tagged rust

Loslaten…. mooi niet

Loslaten..

Het is maar een woord, maar toch. In de mode vanwege stressbestrijding. Doet het goed in de categorie persoonlijke groei en ontwikkeling. We laten wat los met z’n allen, althans, dat is de bedoeling. Ik geloof niet in loslaten. Ik geloof in op mijn handen zitten, mijn lippen stijf op elkaar houden en vooral mijn hoofd wegdraaien. En dat allemaal voor mijn lieve vrede en energiezuinige emotiemotor, in het kader van niet aangrijpen, vastbijten of aanhaken.  Zodat ik later niet los hoef te laten nadat ik eerst mijn beperkte hoeveelheid energie heb verspild aan gelopen races, dingen waar ik geen invloed op uit kan oefenen, mensen die ik niet kan veranderen, situaties waar ik geen zeggenschap over heb of uberhaupt een mening moet vormen van mezelf die verder niemand interessant of belangrijk vindt. Gewoon om te voorkomen dat ik mezelf tien keer op mijn lazer ga geven omdat ik er weer ingetuind ben. Mooi niet. Ik geloof in bezint eer ge begint. Of ik zin heb om me op de kast te laten jagen, andermans aapjes op mijn schouder te krijgen, me op te laten vreten door schuldgevoel en schaamte. Nee dus. Ik doe het gewoon niet meer. Als ik het enigszins voor kan blijven, dat hele loslaatgebeuren, dan liever dat ja…De meest effectieve manier voor mijn gevoel van zelfrespect en welbevinden is: me niet druk maken over zaken waar ik geen invloed op uit kan oefenen  zoals het weer, het humeur van mijn partner, de file, mijn moeder en de inhoud van het 8 uur journaal. Ook bevalt het mij uitstekend om niet overal een mening over te hebben. Er zijn grenzen,dat wel. Moord en doodslag heb ik niets mee. Zeker niet als het ingegeven is door religie. Zinloos geweld, vreemdelingenhaat, dieren slaan en kinderen, hou ik ook niet van. En ik zal er heus tussen springen als het nodig is. Accepteren dat het nodig is dat het hele emo gebeuren soms tegen beter weten in met mij aan de haal gaat en vervolgens vrolijk doorademen helpt ook. Dat ik stampend van frustratie het liefst door roeien en ruiten wil gaan, nog net op tijd  mezelf al in de vechthouding zie staan en dan denk: doe ik het weer. En zoals altijd weet ik dan dat het gewoon weer over gaat. Doorademen, en vooral niet geloven wat mijn lagere zelf mij wijs  probeert te maken. Het is namelijk niet waar. En sinds ik dat weet is het leven een stuk aangenamer, ben ik minder boos, minder gefrustreerd en hoef ik dus minder los te laten. Scheelt een hoop tijd en een hoop energie. Dat is overigens niet vanzelf gegaan. Er moest wel even een beetje voor gegroeid worden…. maar ja… niets menselijks is mij vreemd…..

 

Lees meer
Denise HulstLoslaten…. mooi niet